Freshy @ Dusithani College ...

ตาลัลลา าา *

^____________________^

 หลังจากที่วุ่นวายกับปัญหาชีวิตมาซะ 3 entry ...

ก็มาเข้าเรื่องการศึกษา ของข้าพเจ้าสักที ตามคำขอของคุณน้อง K2 = ]]

ใครอยากเป็น 'เชฟ'  ยกมือขึ้น !!

ถ้าใครที่ใจรัก และใฝ่ฝันที่จะเป็นเชฟ

ย้ำ !! ต้องตั้งใจจริงๆนะ 

เราแนะนำ...ให้เข้าเรียนที่ "วิทยาลัยดุสิตธานี"

คณะ อุตสาหกรรมบริการ สาขา การจัดการครัวและภัตตาคาร

ประมาณช่วงใกล้ๆสิ้นปี(ไม่แน่ใจว่าช่วงเดือนไหน)จะมีโควต้าของทางวิทยาลัยส่งมาที่โรงเรียน

ถ้าใครเกรด 3.00 หรือ 3.5 แล้วอยากเรียนอ่า สมัครรอบโควต้านี่ไปเลย

ถ้าจำไม่ผิด...รู้สึกจะสอบสัมภาษณ์อย่างเดียว หรือไม่ก็ดูเกรด อังกฤษ กับ คณิตศาสตร์

และถ้าใครที่เกรดไม่ถึง 3 ( แบบเรา = =;;) ก็รอสมัครรอบสอบตรงที่จะเปิดประมาณช่วงเดือน มกราคม

สอบตรง จะสอบวิชา อังกฤษ กับ คณิตศาสตร์ แล้วก็สอบสัมภาษณ์ ในวันเดียวกันเลย...

ทางวิทยาลัยจะเน้นดูที่บุคลิคภาพ การแต่งกาย (เราโดนว่านีสๆเรื่องจอนผม กับต่างหู - -)

การสอบ...อาจดูไม่ยาก แต่ก็ทำให้เด็กเกินครึ่งต้องลงเรียน ปรับพื้นฐาน อังกฤษกับคณิตศาสตร์

แนวข้อสอบ

• อังกฤษ ที่เราเจอนะ...10 กว่าๆข้อแรกอ่า จะเป็นคอนเวอร์เกี่ยวกับการบริการของโรงแรม มี error มีให้เรียงลำดับเนื้อเรื่อง และที่หินสุดๆ คือ passege เรื่องยาวมาก ก  ก .... ตอบอยู่ไม่กี่ข้อ
• คณิตศาสตร์ อย่าพยายามอ่านมาลึกเกิน...ไม่ต้องดูตรีโกณมา เพราะไม่ออกแม้แต่ข้อเดียว ที่จะออกก็คือ เศษส่วน สมการ สถิติ ความน่าจะเป็น

สำหรับคนที่ "สอบผ่าน" แต่คะแนนไม่ค่อยดี

ก็ต้องเสียเงินค่าเรียน ปรับพื้นฐาน อังกฤษกับคณิตศาสตร์ วิชาละ 5,000 บ.

เรียนปรับพื้นฐานก็มีการสอบด้วยนะ ! เป็นสอบ Mid term กับ Final

ถ้าสอบไม่ผ่าน คุณน้องๆทั้งหลายก็ไม่สามารถลงเรียน Basic Math กับ Eng 1 ได้นะจ๊ะ

เพราะฉะนั้น ต้องตั้งใจ !

มาถึงเรื่องสำคัญ "ค่าเทอม"

ถ้าใครที่จะเรียนสาขาครัว...แล้วต้องเรียนปรับพื้นฐานสองตัว

บอกป่าป๊า กับ ม่าม๊า ไว้เลยจร้า...ว่าเตรียมค่าเทอมให้หนูสัก 50,000 (นี่เรารวมค่าตัดชุดสูทอย่างเดียวนะ ยังไม่รวมค่าตัดชุดครัว กับค่าชุดพละ ค่ารองเท้าครัว และอย่างอื่นอีกน่านับประการ)

ตอนมาลงทะเบียน นศ. ที่วิทยาลัยจะมีให้เลือกเรียน 2 แผนการเรียน ทางวิทยาลัยจะเป็นคนจัดให้โดยเรียงตามลำดับผู้ที่มาสมัครสอบก่อน/หลัง

(แนะนำคนที่สมัครตรง ให้สมัครรอบแรกให้ทันนะ เพราะจะได้เรียน ปรับพื้นฐานตั้งแต่ช่วงปิดเทอม ไม่ต้องมาเหนื่อยเรียนตอนเปิดเทอม)

ส่วนเรื่อง "รับน้อง" และ "การเรียนช่วงเปิดเทอม" จะมาเว้าให้ฟังเอนทรีหน้านะจ๊ะ ^^

.

.

.

Thx 4 Comment ... Jub Jubz -3-

ใครก็ได้...ช่วยบอกที่ว่าทำไงให้ Favourites มันขึ้นเป็นรูปคนที่เราแอด แทนที่จะเป็นชื่อบล้อคอ่า

Help me Please TT^TT

เคยเป็นกันบ้างไหม...ที่แอบ "ชอบ" เพื่อนตัวเอง

เคยเป็นกันบ้างไหม...ที่บอกชอบเพื่อนคนนั้นไปแล้ว คำตอบที่ได้รับกลับมาคือ...

"ก็รู้สึกดีๆด้วย แต่ไมถึงขั้นนั้น"

เคยเป็นกันบ้างไหม...ที่หลังจากนั้น ทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม...

"เล่นกันเหมือนเดิม คุยกันเหมือนเดิม หรืออาจมากกว่าเดิม..."

แต่ตัวเราเอง กลับรู้สึก อึดอัด กับสถานะที่ไม่ชัดเจน

หรือ...ที่ผ่านมาทั้งหมด เป็นสิ่งที่เราคิดไปเอง ??

เราคิดไปเอง...ว่าเราอาจจะมีอะไรสักอย่าง ที่สำคัญกว่าคนอื่น...เค้าเลยโทรมาหาทุกวัน

เราคิดไปเอง...ว่าพอเราไปเล่น ไปคุยกับคนอื่น แล้วไม่ค่อยไปคุยกับเค้า เค้าก็บอกเราว่า...

"ก็เห็นคุยกับคนนั้นดูมีความสุขดี ก็คุยไปให้ตลอดเลยนะ สายตาเธอก็ไม่ได้มองเราอยู่แล้วนี่"

เราเข้าใจไปเองใช่ไหมว่าเค้า "ประชด" ??

เราคิดที่จะหยุด...

แต่ก็ไม่เคยทำได้สักที ,, เคยถอยห่างออกมา...แต่แค่พักเดียวเราก็กลับไปหาเค้าใหม่

ไม่เคยทนได้สักที ที่เห็นเค้าเล่นกับผ.หญิงคนอื่น...ทั้งที่รู้ว่าไม่มีสิทธิที่จะคิดอะไรทั้งนั้น

ไม่เจ็บปวดอะไรมากมายหรอก...

แต่แค่ ' ช้ำ '

"ช้ำน้อยๆ ช้ำเรื่อยๆ แต่...ระยะเวลามันยาวนาน"

.

.

.

.

.

TO ... YOU

ในบางครั้งที่ชั้น '  ยิ้ม '   เธอรู้ไหม...ว่าจริงๆแล้ว ชั้น '  ร้องไห้ '

ในบางครั้งที่ชั้นบอกว่า ' ไม่เป็นไร '  เธอรู้ไหม...ชั้นกำลังรู้สึก ' แย่ '

ในบางครั้งที่เธอ ทำอะไรที่ ' ทำร้ายจิตใจชั้น'  แล้วชั้นเงียบ...ไม่ใช่ไม่รู้สึกอะไรนะ

แต่...มัน ' ช้ำ'  จนพูดไม่ออกต่างหาก

ชั้นไม่ใช่คนที่ เข้มแข็ง อย่างที่เธอเห็น เพราะฉะนั้น...ทำอะไร คิดถึงค.รู้สึกชั้นบ้าง แค่สักนิด...ก็ยังดี

นี่แหละ..."ตัวชั้น" ที่เธอไม่เคยรู้จัก และไม่คิดที่จะรู้

ค.รู้สึกของชั้น...ที่เธอไม่เคยแม้แต่จะทำค.เข้าใจ...

.

.

.

วันนี้ ณ เวลา 08.00 น.

เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์เพลง It's you ของ SJ ได้ดังขึ้น...

เด็กสาว งัวเงียๆรับสาย ทันทีที่ได้ยินเสียงปลายสายก็รู้ได้ทันที ... ว่าใครโทรมา = =;;

"ฮัลโหล ปาล์มมี่...วันนี้มาช่วยย่ากับพี่นิกจัดของในบ้านหน่อยนะ รีบๆมานะลูก ค่อยมากินข้าวเช้าที่บ้านย่า"

"อ่าค่ะ...หนูคงไปกินข้าวเช้าทันหรอกค่ะ คุณย่าไม่ต้องเตรียมไว้ให้หรอก"

"อืออ อ...แล้วหนูจะมาถึงนี่กี่โมง"

"ประมาณเที่ยงๆอ่าค่ะ"

"อืมๆ รีบๆมาละกัน เท่านี้แหละ"

อารมณ์แรกที่รู้สึกก็คือ ... หงุดหงิด

แบบ...อะไรอ่า ?? อยากอยู่หอ ไม่อยากออกไปไหน !

พอถึงบ้านย่า...ย่าก็ไม่อยู่ ออกไปซื้อของ

เหลือเรากะพี่ชาย...เลยนั่งดูหนังกัน

หนังจบปุ๊ป ! ย่าก็มาปั๊ป !

ปฎิบัติการทำอาหารเที่ยงจึงเริ่มขึ้น !

ระะหว่างที่ทำ ย่าก็พูดเรื่องเรียนเรา เรื่องการประหยัด

แล้วก็มาถึงเรื่องที่บ้านเราเอง...

ก็คือ...ตอนนี้ที่บ้านเรา(ครอบครัวเราอ่า ไม่รวมปู่ ย่า พี่ชาย)

มีปัญหาเรื่องขาดแคลน วิตามิน M !!

แล้วพ่อก็จะขอออกจากงานที่รีสอร์ทของญาติที่ตรัง ประมาณช่วงเดือนตุลาคม

ย่าพูดประมาณว่า...

ให้เราขยันๆตั้งใจเรียนให้ดี อย่าฟุ่มเฟือย รู้จักอดทน

ป๊าเราทำงานเหนื่อสายตัวแทบขาด เพื่อให้เราเรียนหนังสือ...

ทำอะไรรู้จักคิดเองได้แล้ว...นี่ไม่รู้ป๊ากับม๊าจะอยู่กับเราไปอีกนานเท่าไหร่ เพราะสูบบุหรี่หนักซะขนาดนั้น..

ย่าเอง ก็อายุเยอะแล้ว ไม่รู้จะช่วยเหลือครอบครัวเราได้อีกนานไหม ??

ตั้งใจเรียนให้ดี มีงานทำดีๆ เพื่อป๊ากับม๊าเราจะได้สบายเสียบ้าง

ย่าเอง...ก็อยากเห็นเราประสบค.สำเร็จนะ...

แล้วน้ำตา ของย่าก็ไหลลงมา

ณ ตอนนั้น เราตกใจ ...

เราไม่เคยเห็นน้ำตาย่ามาก่อน ไม่เคยเลย !!

ย่าเป็นคนที่เข้มแข็ง และเก่งมาก ในสายตาเรา

พอเห็นน้ำตาของย่า...ใจมันก็หวิวๆแบบแปลกๆ ค.ฮึดในตัวค่อยๆเพิ่มขึ้นมา...

ในสมองคิดเลยว่า...

กูจะต้องเรียนจบ กูจะต้องมีงานดีๆทำ กูจะต้องได้เป็นเชฟที่มีชื่อเสียง !!

เราไม่รู้ว่า...ช่วงเวลานั้น ย่ารู้สึกยังไง น้ำตาถึงไหลออก ?

แต่เรา ไม่ชอบ เอาซะเลย ที่คนที่เรารัก มาเสียน้ำตา เพราะ เรา

อ ย า ก ใ ห้ โ ล ก นี้ มี แ ต่ ค . สุ ข . . .

อ ย่ า ใ ห้ ค . ทุ ก ข์ เ ข้ า ม า วุ่ น ว า ย . . .

Thx 4 read ... 

Thx 4 your comment ...

=]]

ใครว่า…อยู่หอแล้วสบายค๊ะ !?

พอได้มาอยู่จริงๆแล้ว ... หากคุณไม่คุมตัวเองดีๆ

ไม่รู้จักวางแผนใช้เงิน รับรองได้ว่า ... คุณจะเป็นแบบเราในตอนนี้

ตอนนี้ เราเรียนอยู่ที่ “วิทยาลัยดุสิตธานี”

แถวซีคอนสแควร์อ่ะ รู้จักกันป่ะ ??

เราอยู่หอฝั่งตรงข้ามกับซีคอน

ค่าหอเดือนละ 5500 ค่าน้ำหน่วยละ 18 บ. ค่าไปหน่วยละ 7 บ.

ต้องอยู่แบบประหยัดมากมาย ย = =;;

ค่าใช้จ่ายส่วนตัวเราเองได้เดือนละ 4000

ก็ตกอาทิตย์ละพัน วันละ 140 กว่าบาท

ค่าข้าว สามมื้อก้อ 75 ค่ารถอีก 20 มันก็เหมือนว่าจะพอ ...

แต่จริงๆ ไม่พอ !!

เพราะเราใช้เกินขั้นรุนแรง

และส่วนใหญ่หมดไปกับค่าอาหาร ร ร ... โดยเฉพาะมื้อเย็น

กินอะไรเยอะแยะไม่รู้ ไปตลาดทีนี่แบบ ... กินอย่างเยอะ !

แล้วเดือนที่แล้ว...เราก็ดันเอาตังค่าตัดชุดครัวมาใช้ก่อน

เดือนนี้เลยต้องหักจากเงินเดือนไปจ่ายแทน

สรุป ! เดือนนี้เหลือเงินใช้แค่ 2000 นิสๆๆ

แม่เจ้า !! แล้วเดือนนี้ต้องมีไปทำรายงานกลุ่มที่ร้านอาหารอีก

เราจะเอาเงินที่ไหนไปเนี่ย ย ย ... !!

แถมยังต้องซื้อหนังสือเรียนเพิ่ม ... ตาย ๆ ๆ เดือนนี้รับประทานแฟ๊บแน่ TT^TT

กว่าจะได้เป็น ‘ เชฟ ’ เราคงแห้งตายก่อน !

.

.

.

.

เปิดเทอมอาทิตย์แรก... งานก็เยอะ เงินก็หมด

เฮ้อ อ อ ... เพื่อ ค.ฝัน ต้องอดทน !!